Ik houd ervan als mensen veel doen met weinig. Schrijvers die met simpele zinnen uitkomen, acteurs die met één spiertje hun levensverhaal kunnen vertellen en de popmuzikant die genoeg heeft aan een gitaar en zijn stem om het publiek te betoveren. Vandaag kwam ik, tijdens een korte pauze van mijn nakijkwerk, de volgende fascinerende, maar eenvoudig te maken foto’s tegen. Wat de fotograaf doet is zo eenvoudig en juist daardoor zo anders dan wat ik ooit eerder heb gezien. Bij zijn foto’s vraag je je af: hoe bedenk je zoiets? Het principe lijkt eenvoudig: gewone voorwerpen in een ongewone (maar toch vertrouwde) context. Maar iets soortgelijks bedenken kon ik tot nu toe nog niet. Misschien ga ik hem dan maar gewoon na-apen….